Mijn naam is Marga Heuzinkveld en ik woon

in Velp, samen met mijn partner Peter.

​

In 2012 werd mijn buurvrouw ernstig ziek. Ik bood haar spontaan aan om een lied tijdens

haar uitvaart te zingen, een behoorlijke

uitdaging want dat had ik nog nooit gedaan.

Ik heb haar lievelingsnummer "Only love" ingestudeerd. Toen het moment daar was, gebeurde er iets met mij en de mensen in de aula. Na dit optreden wist ik het zeker:

hier ligt mijn ware passie; dit moet ik gaan

doen. En ik bén het gaan doen.

​

Ik werk op een persoonlijke manier.

Wanneer u kiest voor live zang (en eventueel

live gespeelde muziek) tijdens de uitvaart, overleg ik graag telefonisch met u.

Ik steek veel tijd in een goede voorbereiding

en wil de familie graag een beetje leren

kennen en horen wat voor een persoon de overledene was.

In goed overleg maken we dan een passende keuze uit mijn repertoire.

Ik kan ook een lied op verzoek zingen (als ik

het me maar eigen kan maken) en indien gewenst pas ik de tekst aan.

​

Een enkele keer vraagt iemand zelf, die in de laatste fase van zijn leven is, mij om langs te komen. Zo was ik bij een meneer die eerder

bij één van mijn optredens geweest was.

Hij was erg ziek en wist dat hij zou sterven. Samen met mij wilde hij de muziek voor zijn uitvaart uitzoeken.

Van de dochter van een mevrouw, bij wie ik

voor haar sterven langs geweest was, hoorde

ik: "Ik ben je nog altijd dankbaar dat mijn moeder jou ook nog heeft mogen horen

zingen hier in mijn woonkamer".

Dat vind ik echt heel bijzonder.

Het is fijn om iemand een gerust gevoel te kunnen geven zodat hij/zij weet dat zijn/

haar afscheid muzikaal goed en naar eigen

wens geregeld is. Dat ik de muziekstukken

zing die hij/zij (of in een later stadium de

familie) uitgekozen heeft.

Los daarvan voel ik me sowieso bevoorrecht

dat ik een bijdrage mag leveren aan het

afscheid van mensen.

​​

Mensen in mijn omgeving vragen me vaak "Waarom doe je dit? Je stapt in de ellende

van een ander". Maar zo zie ik dat niet.

Met mijn zang kom ik troost en liefde

brengen. Dat is enorm dankbaar werk en ik

word er zelf ook erg gelukkig van.

Bovendien zing ik dan als "Machabelle" en

niet als Marga. Dit zorgt voor een zekere

afstand tot mijn eigen emotie. Ik focus mij

op mijn werk en dat maakt dat de emotie

zich geen meester van mij kan maken,

maar ik vóel het wel.

Ik zie en voel het verdriet en de tranen,

het leed dat families is overkomen.

Maar het mag niet de overhand krijgen,

dan kan ik immers niet meer zingen; en daar kom ik tenslotte voor. Maar wees gerust,

ik heb ook gezongen tijdens de uitvaart van zowel mijn eigen moeder alsook mijn schoonvader. Als ik dát kan, dan kan ik het

bij iedereen.